Na podstawie raportów statystycznych WHO – Światowej Organizacji do spraw Zdrowia – wiemy, że POCHP jest obecnie 4 przyczyną wszystkich zgonów na świecie. Tylko dlaczego blisko 90% naszego społeczeństwa nie wie co kryje się pod tym skrótem? POCHP to Przewlekła Obturacyjna Choroba Płuc, ang COPD. POCHP jest nieuleczalną/częściowo uleczalną chorobą obturacyjną płuc tzn. nie ma lekarstwa, które mogłoby całkowicie wyeliminować, usunąć chorobę z organizmu. Szacuję się, iż w Polsce na POChP choruje blisko 2mln ludzi, blisko 15 tyś. co roku umiera, zaś 80 % cierpiących nie zdaje sobie sprawy z faktu posiadania choroby. To właśnie brak edukacji oraz ignorancja społeczeństwa powoduje, iż POChP jest wykrywana najczęściej w zaawansowanych stadiach, wówczas kiedy trudno już opóźnić przebieg choroby. 

Jakie objawy powinny nas zaniepokoić?

Podstawowym czynnikiem dlaczego POChP jest tak groźną chorobą, jest fakt iż jest wykrywana za późno. Na całym świecie miliony ludzi nie wiedzą, iż chorują. O swoim schorzeniu dowiadują się wówczas kiedy choroba jest jest już w fazie zaawansowanej, a chory trafia na oddział intensywnej terapii z ostrą niewydolnością oddechową. Dlaczego tak się dzieje? Ponieważ wczesne symptomy choroby są bardzo niespecyficzne -tzn.przypisujemy je innym jednostkom chorobowym np. zapaleniu płuc, stresowi, przeziębieniu czy alergii. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, iż 90 % pacjentów z POCHP, to byli czynni i bierni palacze. Wczesne objawy takie jak:przewlekły kaszel czy niska wydolność organizmu są traktowane jako konsekwencja palenia papierosów.

Objawy, które są często bagatelizowane, zarówno przez chorego jaki i przez lekarza pierwszego kontaktu:

  • przewlekły kaszel (początkowo pojawiający się okresowo by następnie stać się uporczywym objawem codziennym)
  • odkrztuszanie ropnej, gęstej plwociny (zaleganie śluzu, połączone z nawracającymi infekcjami układu oddechowego)
  • subiektywne odczuwanie duszność (narastające na przestrzeni lat duszności, odnotowywane początkowo tylko w fazie po wysiłkowej a w raz z zaawansowaniem choroby także w fazie spoczynkowej)
  • uczucie szybszego męczenia się
  • świszczący oddech, uczucie ściskania w klatce piersiowe

Kto choruje na POCHP?

Blisko 90% chorych u których zdiagnozowano POCHP, to palacze papierosów, zarówno czynni jak i bierni. Spośród innych czynników chorobotwórczych warto wymienić:

  • obciążenie genetyczne
  • narażenie środowiskowe
  • specyficzne środowisko pracy

POCHP a leczenie nebulizacją.

Obecnie nebulizacja jest najczystszą metodą wykorzystywaną w leczeniu POCHP. W wyniku choroby dochodzi do obturacji( zwężenia) ścian naczyń w ukłdzie oddechowycm. Leczenie polega na podawanni leków rozszerzajacych oskrzela takich jak:

  • beta-mimetyki (krótko i długo działające) wziewnie
  • cholinolityki (krótko i długo działające) wziewnie
  • preparaty teofiliny doustnie i dożylni

W początkowych stadiach chorby pacjent dostaje tylko preparaty lecznicze z jednej grupy, wraz z postępem choroby, leki podawane są w róznych kombinacjach. W ciężkich przypadkach i w nagłych zaostrzeniach. podawane są dodatkowo sterydy wziewnie. W Dzięki wykorzystaniu nebulizacji leki są podawane bezpośrednio do układu oddechowego. Obecne nebulizacje u pacjentów z POCHP są również stosowane w ośrodkach szpitalnych i w przychodniach. Metoda podawanie leków wziewnie daje dużo lepsze rezultaty nawet w porównaniu do podawna leków dożylnie.

Dlaczego warto wybrać nebulizację?

Chorzy sami mają prawo wybrać jaką formę leczenia preferują. Spośród tych najbardziej znanych w leczeniu POCHP wykorzystuje się obecnie: nebulizację, inhalatory meszowe – dozowniki oraz farmakoterapia do ustna.

Dlaczego warto wybrać ebulizację?

  1. W porównaniu do farmakoterapii do ustnej, nebulizacja nie obciąża dodatkowo naszego organizmu. Leki docierają bezpośrednio do oskrzeli. Nie są metabolizowane przez wątrobę oraz filtrowane przez nerki Warto mieć na uwadze ten fakt, ponieważ większość chorych na POCHP to osoby po 60 r.ż., to również pacjenci, którzy przyjmują inne leki. Dodatkowo warto pamiętać, iż leczenie Przewlekłej Obturacyjnej Choroby Płuc trwa latami.
  2. W przeciwieństwie do inhalatorów typu dozownik, nebulizacja nie wymaga synchronizacji oddechu ani energicznego oddychania. Co w przypadku chorych na POCHP jest sporym ułatwieniem. W przebiegu choroby pacjencji, mają problemy z swobodnym wydychaniem powietrza, częściej się męczą. Dlatego też skoordynowanie wydechu do wdechu czy pogłębienie toru oddychania jest często niemożliwe. Osoby starsze mogą mieć problem ze skoordynowaniem wydechu.
  3. Dzięki nebulizacji, która zazwyczaj trwa kilka minut, pacjent ma możliwość poćwiczyć oddychanie, pracuje nad regularnym wydechem i wdechem. Trening – ćwiczenia oddechowe, są istotnym czynnikiem w leczeniu POCHP. Podczas chory oddycha spokojnie i swobodnie.
  4. Regularna nebulizacja solą fizjologiczną, nawilża drogi oddechowe, dzięki czemu minimalizujemy ryzko infekcji, tym samym groźnych zaostrzeń POCHP

Spośród minusów nebulizacji, chorzy wspominają, iż jest czasochłonna, i skomplikowana. Jednak jej zalety zdecydowanie przeważają. Nebulizacja jest przyjazną naszemu organizmowi, skuteczną metodą leczenia. W przewlekłej terapii POCHP warto wybrać właśnie ten sposób leczenia.

Newsletter

Subskrybuj nasz newsletter.